2014 was een te gek jaar!

Het is eerste kerstdag, 10.38 uur, en ik zit op kantoor.happy-new-year

Je hoeft geen medelijden met me te hebben hoor, ik ben juist dolgelukkig dat ik hier zit. Er moet nu eenmaal nog e.e.a. gebeuren voor een hele leuke klant die al snel na de vakantie zijn spullen nodig heeft (en dan kan ik ook vertellen wie het is), en dat doe ik liever even nu dan dat ik de hele kerst rondloop met “hmm dat en dat moet ik echt nog doen…”

Mijn ‘Quality Time’ met mijn familie begint vanmiddag, waarschijnlijk ergens tussen 13u en 14u, en dan kan ik er ook echt van genieten.

Maar goed, daar wil ik het niet over hebben, ik wil even terugkijken op 2014.

Hoe 2014 voor ons begon…

De eerste maanden van 2014 verliepen niet al te soepel, met als dieptepunt het verlies van een goede vriend. 2013 was, zeker zakelijk gezien, helemaal geen best jaar.

Aan het begin van 2014 hebben we dan ook een rigoreuze beslissing genomen; we hebben onze groothandel in buttonmachines en -onderdelen verkocht. Goed voor een aanzienlijk deel van onze jaaromzet, maar ook érg tijdrovend (zeker 40 uur per week), en helemaal losstaand van onze andere activiteiten.

Daarnaast ging Joris (die het meeste werk ervoor deed) in 2013 definitief zijn droom najagen, en reist hij (volgens mij nu nog steeds) de wereld rond met zijn fotocamera in zijn rugzak. Hier kun je zijn werk zien.

Ja, en de grootste aanleiding voor deze beslissing was natuurlijk om de gaatjes die in 2013 ontstaan waren te vullen.

Beste beslissing OOIT.

Dankzij de verkoop had ik de ruimte om te doen wat ik al HEEL lang wil; een ‘internetbedrijf’ opstarten(Radish Concepts, waar ik eerder al over vertelde), waarmee we ook andere dingen konden doen dan alleen ‘betere sites voor festivalbandjes, spandoeken en het bedrukken van t-shirts te bouwen.

Ondertussen zijn de eerste projecten in de lucht, zo hebben we Nie Fokke Mee Brabant nieuw leven ingeblazen, mochten we in opdracht een whisky zoeker bouwen, komt onze btw-hulp voor webwinkels waarschijnlijk nog in de vakantie af, en is onze product configurator ook bijna klaar voor release (ik schat 2e week januari).

Oh en de site van Radish zelf (RadishConcepts.com dus) zal ook wel ergens in januari een keer de lucht in gaan, maar die heeft nog niet zoveel prioriteit :)

Meer voordelige gevolgen.

Dankzij Radish Concepts (die ook hier op kantoor gevestigd zijn) kan Merchandise.nl haar klanten ook op maat gemaakte oplossingen bieden, zoals de loyalty-shop Wilson, waarmee we al hele leuke klanten hebben kunnen helpen.

Ook hebben we ons team weer verder uit kunnen breiden, nu met iemand in de buitendienst, en in januari start er nog iemand extra in ons magazijn.

Alle goeie dingen komen in drieën.

Het mooiste wat er in 2014 gebeurd is, is dat mijn vrouw besloten heeft haar hart te volgen.

Sinds we begin 2003 het idee kregen om een bedrijf te starten (want “we kunnen toch niet op vakantie omdat onze dochter geboren is, dus laten we iets leuks doen met ons vakantiegeld?!”) hebben we ons er samen continu voor ingezet. Dag in, dag uit, steeds met liefde en plezier.

In die jaren zijn onze werkzaamheden natuurlijk ook veranderd; waar we vroeger in de serre in ons huis in Dommelen als het druk was ‘in ploegen’ buttons zaten te maken om die ene spoedbestelling op tijd af te hebben, hebben we nu mensen die voor ons produceren, die offertes maken, productie begeleiden enzovoorts.

Voor mij betekende dat meer en meer dat ik me toe kon leggen op de dingen die ik gaaf vind om te doen.

Voor Sharon lag dat iets anders, haar werkgebied werd steeds kleiner, en ze begon het minder leuk te vinden.

Ze heeft dan ook vorige week de knoop doorgehakt en gaat in de loop van 2015 haar actieve functie bij Merchandise.nl neerleggen, om zich te storten op een opleiding tot uitvaartverzorgster.

Tuurlijk blijft ze wel betrokken bij Merchandise.nl, maar als het goed is zal ze eind 2015 niet vaak meer op kantoor te vinden zijn :)

Ik ben SU-PER-TROTS op deze (moeilijke) beslissing. Per slot van rekening roepen wij altijd dat je moet doen wat je gaaf vindt. Natuurlijk zal ik haar missen hier tegenover me, maar dat komt wel in orde.

Dus, op naar 2015!

Dus, wij gaan met heel veel zin en plezier aan 2015 beginnen, en ik hoop jullie ook.

Op dit moment rest me niets anders dan jullie, klanten, vrienden, kennissen, opdrachtgevers, leveranciers en ieder ander die dit leest, HELE fijne feestdagen te wensen, en hopelijk spreken we elkaar weer snel in 2015!

Kan ik je ergens bij helpen? Ik maak graag tijd voor je.

Mijn vrienden weten dat ik met liefde en plezier tijd maak om ze ergens bij te helpen. Of dat nu om een verhuizing gaat (al gaat het sjouwen me tegenwoordig wat lastiger af, of nie Tom?), wat tips voor hun website, hun businessplan doornemen of feedback op hun CV en eventueel sollicitatiebrief (die heb ik de afgelopen 11 jaar al aardig wat gezien).

Of ik dan overal verstand van heb? Mwah, weet ik niet. Ik heb geen titel voor mijn naam die zegt hoe lang ik op school heb gezeten (moedermavo staat een beetje raar he?), maar ik ben slim genoeg om te weten dat ik niet alles weet. Wat ik wel heb, is een eerlijke en ongezouten mening, en die deel ik graag (ja lieve facebookvriendjes, ik weet het, soms misschien iets TE graag). Als je me een demo van je band laat horen en ik vind het kut, dan zeg ik dat ik het kut vind.

Daarnaast heb ik dus ondertussen al ruim 15 jaar een leidinggevende functie en ben 11 jaar zelfstandig ondernemer, waarbij er ook aardig wat bulten in de weg hebben gezeten, zowel zakelijk als privé. Een soort van ‘ervaringsdeskundige’ kan ik mezelf wel noemen.

Oh, en ik lees veel. Gave boeken. Over ‘beter leven’, ‘meer kwaliteit’, ‘menselijk ondernemen’, ‘samenwerken’, al dat spul. Ik ben er gek op (als je tips hebt, zet ze in de comments!).

Mijn vrienden weten het… Nu de rest nog.

Maar goed, mijn vrienden weten dat dus. Mijn kennissen ‘durven er soms op te gokken’ dat ik er wel voor open sta om hun te helpen.

Zo kreeg ik zondag uit het niks een berichtje op facebook van iemand die ik wel ken, en ook een paar keer gesproken heb. Hij reageerde op mijn post over het basisinkomen, en gaf aan ‘ooit voor zichzelf te willen beginnen’.

Toen ik zei: “ej gaaf, zin om er een keer over te ouwehoeren?” reageerde hij enthousiast en zei “ja, ik wilde er eigenlijk sowieso al wel een keer met je over praten”.

Ik besefte me toen dat er best een drempel kan zijn om me daarover aan te spreken. Dus, bij deze: drempel weg. Spreek me er maar over aan.

Drempel weg dus, wel 2 dingetjes om rekening mee te houden.

Natuurlijk heb ik meer te doen dan alleen anderen helpen; mijn gezin en werk hebben ook aandacht nodig, en ik doe nog wat extra dingetjes voor onze ondernemersvereniging en de voetbalclub waar mijn zoon speelt.

Dus, 2 dingetjes om rekening mee te houden:

  1. Of we spreken af als ik toevallig bij je in de buurt ben, of je komt naar mij.
  2. Ik heb ongeveer een uur per week beschikbaar, of 4 uur per maand.

Ik neem aan dat je dit wel begrijpt. Oh, en als je naar me toe wil komen; dat mag ook gerust ‘s avonds bij me thuis hoor, of in het weekend (behalve als mijn zoon moet voetballen).

Je kunt me bereiken via Twitter, Facebook, mail (richard@merchandise.nl) of telefoon (op kantoor 0497 555 320).

p.s. nee, het kost niks.

p.s. p.s. nee, ik ga je niks proberen te verkopen. Ik ga er van uit dat als ik iets leuks voor/met jou doe, jij het ook wel een keer voor mij doet.

Radish Concepts!

het zijn radijsjes
het zijn radijsjes
Zoals jullie (volgers van mijn blog) wel weten, ben ik altijd heel erg bezig met de kwaliteit van mijn leven. Die kwaliteit is rechtstreeks verbonden met de kwaliteit en passie van mijn werk.

Nu, in de afgelopen 11 jaar is het mij gelukt om samen met mijn vrouw Sharon een prachtig bedrijf op te bouwen, maar ik ben toe aan meer verdieping.

Nee, ik ga niet stoppen met Merchandise.nl, maar (en dat hebben velen van jullie al gemerkt) ik houd me wel (veel) minder bezig met de dagelijkse gang van zaken; bestellingen, leveringen, assortiment etc. Die zaken zijn in prima handen bij Alex, Angela, Jet, en William.

Mijn interesses liggen heel erg op een gebied dat ons assortiment overstijgt. Zowel voor onszelf als voor mijn vrienden ontwikkel ik marketingcampagnes, schrijf bedrijfsplannen, help met het opzetten van sociaal netwerken en bedenk internetoplossingen.

Al een jaar of 8 (misschien wel 9) werk ik veel samen met Roy, Joost, Arjan en David, en veel van de dingen die ‘van mijn hand’ komen zijn samen met hen bedacht, gebouwd, of ontwikkeld.

Het is tijd!

ennnnnn we gaan LOS!
ennnnnn we gaan LOS!

Die samenwerkingen verlopen zó goed dat ik met Arjan en David besloten heb om NU een stap verder te gaan; we maken er een écht bedrijf van (RADish concepts dus, wie raadt waarom we zo heten gaat door voor de koelkast), en gaan direct van start met 3 extra collega’s.

Die collega’s zijn Gaya (die al 1,5 jaar bij Merchandise.nl heeft gewerkt), Arno (die maandag jl begonnen is), en Coen, die dat gisteren bekendgemaakt heeft op zijn blog.

Wat we gaan doen?

Nou, gave dingen bouwen. Samen. Wat we al jaren doen, wat we al jaren van plan zijn, en waar we al jaren niet aan toekomen. Yep, dat is vaag, maar geloof me, daar komt (nu) snel genoeg verandering in :)

Volg ons gerust op twitter en/of op facebook om het mee in de gaten te houden.

Ik ben het SPUUG, en SPUUGzat.

Het werkt niet meer mensen. Nederland, en misschien wel de hele wereld, gaat kapot.

De publieke omroep staakt vandaag.

Hoi mensen van de publieke omroep. Ik hou van jullie. Jullie hebben mij gevormd.

Vara’s Vuurwerk hielp me nieuwe muziek te leren kennen, Theo en Thea lieten me keihard lachen, Willem Ruis blies me bijna van mijn ouderlijke bank af, en ik zou nog honderden andere dingen op kunnen noemen waarom ik van jullie hou. Intens.

Jullie zijn echter niet meer nodig. Sorry daarvoor.

Ingehaald.

De publieke omroep is ooit opgericht om ons, het volk, nieuws en vermaak te bieden.

In 1988 kwam de eerste commerciële zender erbij, ondertussen zijn het er meer dan we met z’n allen kunnen volgen. Bedrijven die hard werken en strijden om kijkers, reclame-inkomsten enzovoorts.

Dat is niet jullie taak.

Jullie huidige vorm is niet meer van deze tijd. Het is nergens voor nodig dat jullie strijden om ‘het grootste gedeelte’ van Nederland een platform te bieden met alledaags vermaak. Die rol is overgenomen door de commerciëlen en internet.

Jullie moeten veranderen, en wel nu. Niet staken. Niet zeuren over tradities.

Tragedy of the commons/Victory of the commons.

De publieke omroep denkt op dit moment heel erg in haar eigen belang. Dat snap ik, want dat doet (bijna) iedereen in een kapitalistische maatschappij. Dit weekend vertelde Joost de Valk daar nog bezield over op WordCamp. Lees zijn (Engelse) stuk over Adam Smith’s principe en het Nash Equilibrium (nb; het stuk is geschreven door zijn vrouw Marieke, dus eigenlijk lees je haar stuk).

Al jullie programma’s die gemaakt worden in jullie eigen belang EN het belang van de maatschappij omarm ik, en blijf ik omarmen. Alles wat jullie doen om ‘de kijker’ te lokken (zeg maar ‘die hot chick’ uit het stukje van A Beautiful Mind), is overbodig.

Besef jezelf dat de strijd om de kijker/luisteraar niet meer de strijd is die jullie horen te voeren, en als je dat wel wil doen, je geen publieke, maar een commerciële omroep moet worden. Dat is (helaas voor jullie) het systeem waar Nederland op draait.

Nederland draait niet.

“Het systeem waar Nederland op draait”, zeg ik net, en ik word er gewoon een klein beetje heel erg verdrietig van.

Heren en dames politici. We zijn het vertrouwen in jullie kwijt, en ik ga jullie nu uitleggen waarom.

De Nederlandse politiek anno 2013.

Het enige wat we jullie zien doen, is strijden voor je eigen vierkante meter pluche.

Jullie zijn vergeten dat het de bedoeling is dat we op jullie stemmen omdat jullie dingen roepen waarvan wij willen dat jullie ze uitvoeren. Daarom stemmen we op jullie.

Maar nee; jullie doen niks anders als compromissen sluiten, jullie standpunten veranderen, en daarna ruzie maken met elkaar zodat er gewoon helemaal niks gebeurt.

Ondertussen gaat ons land kapot.

Wat ik jullie de afgelopen tien(tallen?) jaren heb zien doen, is kibbelen, elkaar het leven onmogelijk maken, en proberen de zittende partij omver te gooien omdat ‘het anders moet’.

In de gevallen dat dat gelukt is, zaten we met impasses, nieuwe verkiezingen, nieuwe coalities, nieuwe plannen, en nieuwe opposities die weer precies hetzelfde doen. De ander dwarsbomen ter meerdere eer en glorie van jezelf.

Niet Nederland. Het lijkt soms wel of Nederland jullie geen zak interesseert.

Het ligt aan het systeem.

Net als bij de politieke omroep (lees dat stuk van Joost/Marieke ook vooral even) werken jullie volgens een verouderd systeem.

Dat moet op de schop, en wel nu. Voor het te laat is.

Stel (bijvoorbeeld) dat we na de volgende verkiezingen de hele oppositie het jaar na de verkiezingen verplichten mee te gaan in de plannen van de verkozen regering, en in dienst van hun te werken. Zij hebben gewonnen, zij mogen bepalen wat er gebeurt.

Of dat we voortaan maar 1 partij laten winnen, geen coalities meer die het eigenlijk onderling al niet eens kunnen worden, laat staan dat ze hun plannen kunnen verkopen aan de tegenstanders (die het toch nergens mee eens zijn, zelfs al waren ze dat in hun verkiezingsprogramma wel…).

Voetnoot; ik pretendeer hier niet ‘de oplossing’ te bieden, ik kaart alleen wat alternatieven aan.

Ik ben het zat.

Spuug- en spuugzat.