The Age Of The Guru

Social Media in 2012 draait maar om 1 ding; hoe word ik zo snel mogelijk een guru.

We (ja, WE), herschrijven massaal stukken van 3, 5 of zelfs 30 jaar geleden om maar over te komen alsof we overal verstand van hebben, we tweeten massaal de meest obscure links naar business blogs met een stapel hashtags erbij, en we kopieren zelfs 1 op 1 stukken om ze op ons gratis gehoste WordPress.com blogje te posten. Als de originele schrijver geluk heeft krijgt ie een bronvermelding…

Waarom? Omdat het werkt.

Het gaat er in 2012 niet meer om wat je kunt, of wat je weet, maar wat je weet te vinden.

Er zijn bijna meer businesscoaches dan er businesses zijn.

Veel guru’s noemen zichzelf consultant of businesscoach. Daar heb ik op zich geen enkel probleem mee hoor, hoewel ik er van uit ga dat je dat op bewezen resultaten baseert.

Nu moet ik wel even eerlijk zijn; er zijn ondertussen meer dan 800.000 bedrijven in Nederland, waarvan een groot deel eenmanszaak, en ik begrijp dat die regelmatig hulp kunnen gebruiken. Wij ook hoor, daar niet van, je kunt nu eenmaal niet alles weten.

Toch; ik zie het een beetje als docenten marketing, of andere übercommerciële vakken… Als die een beetje goed waren in het vak waar ze les in geven, zouden ze het dan niet gewoon uitvoeren?

Iets met gekheid op een stokje, en relativeren.

Ik ben er niet de persoon naar om iedereen over dezelfde kam te scheren. Ik wéét dat er hele goeie coaches, consultants, en zélfs docenten marketing zijn. Ik laat het ook niet na om dat nog even te benadrukken, hoewel het natuurlijk een goeie guru-blogtechniek is om JUIST hele harde ‘over één kam’ statements te maken, want dat wekt discussie op.

Waar het mij om gaat is dat we met z’n allen iets meer moeite doen, dat we (ook, of eigenlijk met name) zélf onze stukken schrijven, of toch minstens opnieuw interpreteren en er dingen aan toevoegen.

De guru-mand heeft maar een dunne bodem.

Even kort over #Hashtags

Twitter zou twitter niet zijn zonder #hashtags, toch? Voor degenen die hier terechtgekomen zijn omdat ze #hashtags gegoogled hebben omdat ze niet weten wat #hashtags zijn en die de hint met steeds een #hashtag voor het woord #hashtag nog niet begrepen hebben; een #hashtag is een #hekje: #. (oh, als je het nu nog niet begrijpt, geeft niks, komt in de beste families voor).

Goed, je weet nu wat een hashtag IS, maar hoe gebruik je die dan?

To the point: je gebruikt een #hashtag op twitter om een bepaald onderwerp aan te geven, zodat je tweet gemakkelijk te categoriseren is.

Als je bijvoorbeeld een algemene vraag stelt kun je #dtv (Durf Te Vragen) gebruiken, of als je tweet met Lowlands 2012 te maken heeft gebruik je #ll12. Prima, leuk, en duidelijk, en maakt het bijvoorbeeld tijdens conferenties gemakkelijk om discussies te volgen (daar wordt dan ook vaak gecommuniceerd welke #hashtag de voorkeur heeft, zoals #SES020 tijdens Search Engine Strategies Amsterdam, je ziet de #hashtag in de zijbalk).

Nu vind ik het persoonlijk ook wel leuk als mensen #hashtags gebruiken om hun woorden kracht bij te zetten, of commentaar/grapjes te maken, zoiets bijvoorbeeld:

Flikker eens op met je #trefwoorden van #artikelen die je #verkoopt!

Kijk, dat jij een cursusje twitter for business gevolgd hebt is leuk en aardig, maar ‘wij, de rest van twitter’, zitten SOWIESO al niet op je 140-tekens-reclamefolder te wachten, LAAT STAAN dat die ook nog eens vol staat met #hashtags. En dat geldt ook voor je bio.

Zelfs ALS je nu echt puur business wil genereren (trust me, werkt niet), wat voor nut heeft het dan om #VERZENDEN, #NEDERLAND en #OFFERTE te taggen?! Doe eens gewoon niet dus. Vertel me gerust af en toe waar je mee bezig bent overigens, maar denk er een beetje over na HOE je dat doet.

#Okay?