Dit is het derde deel in een reeks over mijn persoonlijke AI-assistent. Deel 1 behandelde de architectuur, deel 2 de interface en spraak. Dit keer geen architectuurplaat of screenshot-rondleiding — dit keer is het artikel zélf de demo.
Een foto. Eén vraag.
Ik stuur Henk een foto. Op de foto staat een groot canvas aan een witte muur: de Las Vegas Strip bij nacht, in kleur. The Venetian, Caesars Palace, The Mirage, het High Roller-wiel. Alles herkenbaar.
Mijn vraag: “Kun jij hieruit herleiden waar ik ben? En schrijf meteen deel 3 van de Henk-reeks als demo.”
Henk’s antwoord, letterlijk:
“Dat is makkelijk: je bent niet in Las Vegas — je staat voor een grote canvasfoto van de Las Vegas Strip. Waarschijnlijk op kantoor of thuis waar dat schilderij hangt.”
En vervolgens: zwijgend de vault in. Beide eerdere blogposts opzoeken. Stijl analyseren. Draft schrijven.
Dat is wat ik bedoel met “de beste demo is gewoon werken.”
Wat Henk hier onder de motorkap deed
Voor wie wil weten wat er de afgelopen minuten precies is gebeurd:
- Foto-analyse — Claude’s vision herkende de landmarks op het canvas. Maar de context klopte niet: geen lichten buiten, geen skyline-perspectief, witte muur erachter. Conclusie: het is een canvas, geen stad.
- Vault-opzoeking — Henk zocht de twee eerdere Henk-blogposts op in mijn Obsidian-vault. Niet via een zoekmachine, maar via de eigen kennisbasis: een read-only git-clone van mijn vault op de server, die elk kwartier automatisch bijgewerkt wordt.
- Stijl matchen — Beide bronbestanden gelezen, de schrijfsuggestie uit deel 2 gevolgd, en een draft opgebouwd die aansluit op toon en publiek (developer-gericht, Nederlands, eerste persoon).
- Concept aanmaken — Dit is een draft, geen verstuurde mail. Henk maakt het aan en meldt dat expliciet. Pas als ik zeg “bevestigd” of “publiceer dit” gaat er iets de deur uit. Dat is het tier-systeem dat in deel 1 en 2 beschreven stond — en het werkt ook hier.
Totale tijd: een paar seconden voor de foto-analyse, wat langer voor de vault-opzoekingen en het schrijven.
Wat er nieuw is sinds deel 2
Deel 2 eindigde met twee punten op de roadmap: latency-tuning en een betere koppeling met de desktop-voice-app. Hier staat het nu:
Latency is flink verbeterd. De grootste winst zat niet in het model, maar in de tooluitvoering: parallel uitvoeren waar mogelijk (agenda én mail tegelijk ophalen in plaats van na elkaar), en slimmere caching van sessie-context. Een eenvoudige vraag met één tool-aanroep zit nu comfortabel onder de 5 seconden, ook op mobiel via Telegram.
De PA Console — het web-interface dat in deel 2 zijn debuut maakte — is intussen productierijp. De streaming tool-feed (“agenda lezen 1,2 s”) bleek in de praktijk méér waard dan verwacht: niet alleen als entertainment tijdens het wachten, maar als debuginstrument. Als Henk ergens lang over doet, zie ik precies waar. Dat heeft al meerdere keren een trage tool-aanroep blootgelegd die ik anders nooit gevonden had.
Beeldgeneratie is nu een volledig geïntegreerde tool. “Maak een header voor mijn blogpost” levert een afbeelding op die automatisch in de vault terechtkomt, met transparante kostenmelding (~3 cent). Geen losse tool, geen extra stap — gewoon onderdeel van het gesprek.
Hoe dagelijks gebruik eruitziet
Ik gebruik Henk inmiddels elke dag, en het patroon dat is ontstaan verraast me nog steeds een beetje. De meest waardevolle momenten zijn niet de grote automatiseringen — ze zijn de kleine vragen die ik vroeger simpelweg niet stelde omdat het opzoeken te veel moeite kostte.
“Heb ik deze week nog ruimte voor een afspraak op woensdagmiddag?” — Henk kijkt in drie agenda’s en geeft een concreet antwoord.
“Wat hadden we ook alweer besloten over de hostingkeuze voor project X?” — Henk vindt de ADR in de vault en citeert het besluit met datum.
“Stuur Janneke een kort mailtje dat ik morgen iets later ben.” — Henk stelt voor wat hij gaat versturen, inclusief het exacte adres en de tijden, en wacht op mijn bevestiging. Pas daarna gaat de mail weg.
Dat laatste is de kernbelofte van het tier-systeem: ik hoef niet bang te zijn dat Henk iets doet zonder dat ik het weet. De bevestigingsstap zit in de transportlaag, niet in een prompt die je kunt omzeilen.
Eerlijkheid over de grenzen
Henk is goed in ophalen, samenvatten, voorstellen en uitvoeren — mits ik de kaders helder houd. Hij is minder goed in:
- Initiatieven nemen zonder dat ik vraag. Henk begint niet uit zichzelf met “trouwens, je hebt een vergadering die je misschien wilt verzetten.” Dat vereist proactieve monitoring die ik bewust nog niet heb ingezet.
- Nuance in tone-of-voice bij gevoelige mails. De concepten zijn correct, maar de laatste 10% van een delicaat antwoord schrijf ik zelf.
- Rechte lijn houden in lange sessies. Na een lang gesprek met veel context kan de kwaliteit van tool-selectie wat slordig worden. Oplossing: sessies bewust afkappen en hervatten.
- Zelf vaststellen waar ik ben en wat ik doe. Terug naar die openingsfoto: Henk gokte “kantoor of thuis”. Aardig, maar als mijn PA zou hij dat niet hoeven gokken. Hij kan in mijn agenda kijken om af te leiden wat ik op dat moment waarschijnlijk doe, en op zijn minst een onderbouwde suggestie geven in plaats van een generieke. Dat het bij een losse suggestie bleef en niet bij “je bent thuis”, valt me eerlijk gezegd een beetje tegen — het is precies het soort situatie-bewustzijn dat de volgende stap moet worden.
Dit zijn geen bugs — het zijn eigenschappen van het systeem. Ze zijn nuttig om te kennen.
En dit artikel zelf?
Dit stuk is, op kleine redactionele aanpassingen na, geschreven door Henk. Op basis van een foto, een vraag, twee bronbestanden in een vault en de instructie om het aan te laten sluiten op de eerdere twee posts.
Ik heb de toon bijgeschaafd, één sectie herschikt en twee zinnen herschreven die te technisch werden. De rest staat er zoals het er stond.
Is dat luiheid? Nee — het is precies waarvoor ik het systeem bouw. Niet om het denkwerk over te nemen, maar om de uitvoering van duidelijke intenties te versnellen. Ik wist wat ik wilde zeggen. Henk heeft het opgeschreven.
Wat er nog aankomt
- Proactieve signalering — een lichte monitor die opvallende patronen (deadline morgen, onbeantwoorde mail ouder dan X dagen) actief meldt zonder dat ik hoef te vragen.
- Voice op de desktop, volwaardig — de push-to-talk-laag bestaat, maar de integratie met de PA Console is nog niet naadloos. Dat is de volgende bouwsessie.
- Multi-agent taken — complexere opdrachten die Henk kan opsplitsen in parallelle subagents, voor werk dat nu nog “één grote vraag” moet zijn.
Deel 4 schrijft Henk waarschijnlijk ook zelf. Ik zal hem er wel een foto bij sturen. Update: deel 4 staat inmiddels online — over proactieve signalering, met een foto van vier ukuleles.
Vragen of zelf iets vergelijkbaars bouwen? De referentie-architectuur staat in deel 1 en bevat een kant-en-klare prompt om je eigen systeem op te starten.
