Ik zit in een hutje in de Ardennen. Twee oude ligstoelen in het hoge gras, een haag eromheen, en verder vooral stilte. Dat is precies de bedoeling.
Vorige week schreef ik nog dat ik terug in het veld was, vanaf de Haringparty van het Vick. Inmiddels zit er weer een volle week op. Pittig. Niet slecht, gewoon veel, en ik merk dat ik nog niet de oude ben. Logisch ook. Ik draai nog op halve kracht en bouw het rustig op. Maar het voelt goed om alles weer op te pakken, stukje bij beetje.
Donderdag had ik een afspraak in Duitsland, en op de terugweg ben ik nog even langs Jera On Air gereden. Voor wie het niet kent: dat is hét punk-, hardcore- en metalcorefestival van het land, dit jaar van 25 tot en met 27 juni in Ysselsteyn. Even ruiken aan de boel en wat handen schudden. Daarna weer door naar huis.
En de Metal Business Club blijft me verbazen. Op de lunch stonden ruim 60 mensen. Zestig. Ondernemers die elkaar een half jaar geleden nog niet kenden, nu met een broodje in de hand alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Daar gaat mijn bloed sneller van stromen.
En nu dus even niks. Nou ja, niks. Ik schrijf dit met koffie in de hand en de hond ergens in het gras. Maar geen meetings, geen mail. Gewoon bijkomen, zodat ik er maandag weer sta.
